Woensdag 28 juni 2023, 14.48 uur

"Jouw boek over long covid heeft mij geraakt. Ik word er emotioneel van"

Die dag in het revalidatiecentrum van het AZ Oudenaarde, enkele weken voor mijn boek 'Bergaf Bergop - Hoe long covid mijn leven op pauze zet' wordt uitgegeven... Kippenvel.

 

Dinsdag 9 mei 2023, 9.37 uur
Ik ben mij wat aan het haasten, want ik ben al 7 minuten te laat voor mijn sessie in het revalidatiecentrum. Ik stap het bureau van Katrijn binnen en die lacht meteen als ze mij ziet: "Ah, Karl. Proficiat hé." 
"Euh." Ik stamel even. Ik verjaar niet vandaag of zo. "En waarvoor?"
"Awel, ik heb het deel van jouw boek gelezen dat je doormailde." 

 

Juist. Ik heb vorige week de pagina's die over het revalidatiecentrum gaan, de delen over de dinsdag en de donderdag, gemaild naar hun algemene mailadres, zodat de kine's het zouden kunnen lezen en eventueel aanpassingen aanbrengen. 

"Ik vond het heel vlot geschreven", gaat ze enthousiast verder. "Je vertelt heel mooi hoe je je voelt en wat er in jou omgaat. En die stukjes ertussen waarin je schrijft over muziek, vond ik heel tof. Ik heb vroeger, tot in het derde middelbaar, tot drie boeken per week gelezen en toen niks meer. Ik had er genoeg van. Maar nu wil ik jouw boek wel helemaal lezen. Misschien begin ik wel weer te lezen!" 
Ik ben stomverbaasd. Een veel mooier compliment kan je niet krijgen als schrijver... En dan moest Heidi nog langskomen.

 

Blij met wat Katrijn verteld heeft, begin ik aan mijn work-out. Dat is er eentje die sinds vorige week op een veel lagere intensiteit wordt afgewerkt, omdat ik me de voorbije weken geforceerd heb en telkens een terugslag kreeg.  Verdomde PEM. Ik haat die post-exertionele malaise. Die kan ervoor zorgen dat je bij de minste fysieke of mentale inspanning geen vooruitgang boekt, maar net achteruit gaat. En dat heb ik dus... Het gaat dan ook niet goed vandaag: ik heb amper fut, last van mijn ademhaling, pijn aan middelste van mijn rug en mijn hartslag zit hele tijd boven mijn normale waarden. 

 

10.53 uur
Na een uur en een kwart werk ik mijn laatste oefening af met mijn ogen dicht. Door de oortjes van mijn hoofdtelefoon weerklinkt "LA Woman" van The Doors, als er plots iemand op mijn schouder tikt. Het is Heidi, de kine die vandaag aan de andere kant van de gang in de Ambulante Revalidatie aan de slag is. Net als Katrijn is zij al meer dan een half jaar een grote steun in mijn strijd tegen long covid. Ik zie op de display van de crosstrainer dat ik nog een dikke 50 seconden moet lopen. Die wil ik wel afwerken. Dus ik loop gewoon verder, maar zet wel mijn hoofdtelefoon af. "Ik wou je even komen zeggen hoe goed ik jouw boek vind", valt Heidi meteen met de deur in huis. 

 

Ze pauzeert even, kijkt even naar de grond en lijkt iets weg te slikken. Ik loop nog wat door, nog 40 seconden te gaan. "Ja, ik vond het heel goed geschreven, emotioneel zelfs. Kijk, ik word er nu weer emotioneel van, het heeft mij geraakt." Nu afstappen, Karl, 't zal op die paar seconden niet komen, schiet het door mijn hoofd. "Je beschrijft mooi hoe het is om dit alles te verwerken, de vragen ook die je hebt. En dan geregeld met een vleugje humor ertussen. Ik heb deze week al twee keer iemand hetzelfde verhaal horen vertellen als het jouwe. 't Waren geen mensen met long covid, maar wel mensen die zich alleen voelen in hun strijd, mensen die voelen dat ze zich moeten bewijzen en rechtvaardigen. Ik dacht 'Moest ik hier nu een boek hebben om hen aan te tonen dat ze niet alleen zijn, dat er zoveel mensen zijn die vechten tegen hun ziekte, dan zou dat hen kunnen helpen.' Awel, jouw boek zou dat kunnen." 

 

Ik sta met een krop in mijn keel naast de crosstrainer naar Heidi te luisteren. Dit had ik niet zien komen. Ik heb er nooit bij stilgestaan dat mijn verhaal de mensen zo zou kunnen raken. Maar Heidi staat duidelijk geraakt te trillen op haar benen en heeft tranen in haar ogen. Ik weet niet welke houding ik moet aannemen en prevel: "Euh, dank u. Ik ben blij dat je het goed vond." Voor ik het goed en wel besef, doet ze een stap vooruit en zegt: "Kom hier". Ik krijg een stevige en lange knuffel, in een zaal waarin nog een stuk of zes patiënten bezig zijn met rugoefeningen. "Doe hier mee verder, Karl. Werk het af en geef je boek uit", besluit ze. 

 

Wil je mijn boek 'Bergaf Bergop - Hoe long covid mijn leven op pauze zet' ook lezen? Bestellen kan via de contact-pagina.